Aftur til forsíðu

Andakt til tey gomlu 23

Mynd: Matthew Bennett / Unsplash.com

Andakt til tey gomlu 23

Lovaður Harrin veri! Dag um dag hann okkum ber.
(Sálm 68,20)

Ein kann gerast møddur: “Eg eri møddur og orki einki meir!” mælir Jeramia. Hann er møddur av at vera til láturs av spádómum sínum, sum ikki gingu út. Vit hoyra eisini um, at Jesus møddist við. Hann sat ein dagin møddur av ferð við ein brunn. Ein kona úr Samaria kom hagar framvið. Ja, um Gud sjálvan verður sagt, at eftir teir 6 skapanardagarnar, hvíldi hann.

Vit eru skapað í hansara mynd. Vit hava tí einki at skammast, um møðin tyngir. Jú eldri vit gerast, jú skjótari kemur møðin. At enda kann okkum unnast nøkur hvíldarár. Tað kann so væl henda eini tjóð, at hon fer longri og longri burtur frá Gudi, her kunnu spyrjast hugsanir um at stytta um lividagar teirra. Hvørja nyttu eru hesi til? So langt ella frílynt eru vit ikki komin. Hóast ein slík kensla hevur hug at banka á dyrnar og kunna viðhvørt kveita tann vegin. Hóast slíkar kenslur, ber til at hava samvitskuna í lagi mótvegis Gudi, so satt sum vit hava verið virkin, tær løtur, okkum er lagað.

LES EISINI  Andakt til tey gomlu 15

Tað finst ein andlig møði, sum kann gera álop á trúnna. Sovorðin álop kunnu gera, at tú einans fær savnað teg um bønina, Faðirvár. Tá er tað eins og Gud er so fjart frá einum. Samveran við menniskju verður tá at kalla, ivasom. Mær tykir,  at tá eg havi og sitið og lurtað og kanska verið partur í einum góðum orðaskifti ein tíma, so eri eg deyðatroyttur. Eisini á henda hátt, gerst ein einsamallur.

Eru nøkur góð ráð móti møði? Tað er eitt orð, ið leitar tann vegin, at Gud kennir okkum og veit um veikleikar okkara. (Jes 40,29… “Hann gevur hinum maktaða megi og hinum máttleysa mikla styrki; ungmenni møðast og maktast, og unglingar níga; men teir, ið vóna á Harran, fáa kraft av nýggjum og hevja seg sum á arnarveingjum; teir renna og ikki møðast og ganga og ikki maktast.” – so vilja vit hóast møði av heilum huga siga:

LES EISINI  Andakt til tey gomlu 16

“Ger tað sindrið, tú kanst, og nýt allan tín mátt, nú er stundin, men stokkut hon er, eftir vár kemur heyst, eftir dag kemur nátt, og eitt sinn tað at lýsa ei fer. Ver tí íðin at sáa og gev ikki grið, at títt arbeið kann búnast í frið.” Slb. 320,1.

Úr: Smálestrar. Ætlað teimum, ið halda seg vera gomul
eftir C. Bartholdy 
LOHSES FORLAG 1975.

Henry Debes Joensen, umsetti

Undanfarna grein

Fleiri enn 30 juniorar til juniormøtið á Strondum.

Les grein

KORONASENDINGAR Í LINDINI: Fólk kunnu gerast óttafull!! - ótryggleiki og covid19

Les grein
Næsta grein
A+